پرخاشگری در کودکان نشانه چیست؟

پرخاشگری کودک نشانه مداخله بیش از اندازه والدین در حیطه شخصی او به بهانه نظم، نظافت، تربیت وآموزش است. درحالی که نیازهای اساسی اوتوسط والدین پاسخ داده نشده است

خشم و عصبانیت در کودکان نوپا تا سن ۳ سالگی رفتاری طبیعی است. در این سنین که کودک از مهارت گفتاری برخوردار نیستد؛ برای بیان احساسات و اعتراض خود، به خشم و پرخاشگری متوسل می شوند. هرچه سن کودک بیشتر شده و دایره واژگان او تکمیل می شود، رفتارهای پرخاشگرانه کمرنگ تر می شوند. در این بین والدین نقشی مؤثر در اصلاح رفتار کودک پرخاشگر دارند. معمولاً رفتارهای پرخاشگرانه با رسیدن کودک به سن مدرسه با رفتارهای مناسب تری جایگزین می شود، اما در بسیاری از موارد خشم و عصبانیت همچنان با کودک باقی می ماند.

بددهنی نوعی پرخاشگری کلامی است و در بسیاری از موارد کودک آن را فرا گرفته است. 💠بچه ها حرف بد را ممکن است در مهد کودک و مدرسه یا از زبان آشنا و فامیل یاد بگیرند و یا در فیلم و کارتون به گوششان بخورد؛ اما از همه این ها بدتر وقتی است که فرزندتان حرف بد را در خانه و از شما یاد می گیرد. چرا که رفتار شما حرف بد زدن را علاوه بر آموزش برای او تأیید نیز می کند.

بعضی از بچه‌ها نمی‌توانند احساسان و هیجانات خود را به درستی و به موقع شناسایی و آن را کنترل کنند. به همین دلیل ممکن است احساساتی مانند شرم و کمبود اعتماد به نفس شدید با پرخاشگری و رفتارهای تکانشی و به شکل دعوا کردن در مدرسه بروز پیدا کند.

بیش از حد تلوزیون دیدن ؛ یکی از علل پرخاشگری کودکان

 برخلاف تصور والدین تلویزیون به کودکان در آموختن زبان کمکی نمی کند. آنچه به ویژه کودکان زیر 2 سال از تلویزیون می فهمند تنها یک سری تصویر و صدای گنگ است که توجه آنها را به خود جلب میکند؛ اما به یادگیری مسایل در آنها کمکی نخواهد کرد. بلکه این کارتون ها بر شخصیت کودک اثر می گذارند هو به صورت برخی رفتارها و ناهنجاری‌ها بروز می‌کند. تحقیقات نشان می دهد که هرچه تعداد ساعت‌های تماشای تلویزیون در کودکان بیشتر می شود، میزان بروز ناراحتی‌های روانی از جمله پرخاشگری و عصبانیت، ترس و استرس و بدخوابی در کودکان افزایش می‌یابد.

تکنیک های لازم برای کنترل پرخاشگری در محیط خانواده

 1- صمیمیت. صمیمیت در خانواده امری لازم و ضروری است زیرا سهم مهمی در کاهش خشونت در خانواده دارد. بسیاری از رفتارهای خشونت آمیز به این دلیل است که صمیمیت بین طرفین وجود ندارد. صمیمیت هنگامی افزایش می یابد که افراد خانواده در امور زندگی با یکدیگر مشارکت داشته باشند، همچنین اعتماد و اطمینان در مشارکت بین اعضای خانواده باعث صمیمیت می شو

2- تأمل و سکوت. یکی از بهترین راه های کنترل خشونت در خانواده، کنترل رفتار خویشتن در مواقعی است که یکی از اعضای خانواده به تحریک دیگری بپردازد. بهترین شگرد در این هنگام آن است که دیگران سکوت اختیار کنند تا آن فرد هم آرامش پیدا کند. سپس در یک فرصت مناسب با هم به بحث و بررسی برسند

3- تخلیه. یعنی اینکه به طور مستقیم جواب خشونت را ندهیم. تحقیقات جدید نشان داده که پرخاشگری ملاکی و حتی فیزیکی علاوه بر اینکه خشم را کاهش نمی دهد باعث افزایش آن نیز می شود

 4-مدل پرخاشگری غیرپرخاشگرانه «قدم زدن و …». تحقیقات نشان داده که افراد عادی که پرخاشگری خود را بدون رفتار پرخاشگرانه بروز داده ند بعد از این کار سطح کمتری از پرخاشگری را داشته اند ولی به طور کل این روش هم زیاد مؤثر نیست

5- تنبیه. در طول تاریخ یکی از وسایل اجتماعی برای کم کردن میزان خشونت تنبیه بوده است که توسط آن جلوی تجاوز، خشونت و دیگر رفتارهای پرخاشگرانه را می گرفتند. ولی در حال حاضر علما معتقدند که تنبیه به طور موقت جلوی خشونت را میگیرد و برعکس در طولانی دت به طور مستقیم باعث تقویت آن می شود.

برای خواندن مطالب بیشتر حول بحث تنبیه به این مقاله روجوع کنید

6- صحبت کردن در مورد مشکل. بهترین روش برای کاهش پرخاشگری صحبت کردن در مورد آن است. این تکنیک به طور عملی است، یعنی هنگامیکه پرخاشگری به حد اعلای خود می رسد، یکی از طرفین سکوت اختیار می کند و سعی می کند قایله را ختم کند. ولی بعد از اینکه طرفین آرام شدند و مدتی نیز گذشت با خونسردی مطالب را با یکدیگر در میان می گذارند و آن را حل و فصل می نمایند.