ناگفته هایی از روح الله عجمیان

زهرا عجمیان اواخرِ حرف‌هایش گفت:

«اما ما باید شهید شویم تا شناخته شویم!»

سیدروح الله عجمیان جوانی ۲۷ ساله از دیار کوهدشت لرستان بود که در اغتشاشات سال 1401 به دست شقی ترین انسان های عصر معاصر به قتل صبر به شهادت رسید.

نشر سوره به تازگی به خواهر شهید روح الله عجمیان گفت و گویی کرده است که دل هر انسان ازاده ای را جمله پایانی ایمن خواهر به لرزه میاندازد

خواهر شهید میگفت هیچ چیز برای خودش نخواست هرچیز خواست برای خودش خواست.

میتوانید ویدیو این صحبت هارا از اینجا ببینید. پایان‌بندی گله‌هایش بود. تیر خلاصی که مایه‌ای جدی از حقیقت داشت. تو گویی نسبت میان دنیا و آخرت، شهادت و مرگ، حیات و زندگی با تمام مظاهرش از جمله ثروت و فقر، فراموشی و یاد، آگاهی و ناآگاهی، حرکت و سکون در همین یک جمله تجلی کرده باشد تا بیش و پیش از آنکه وجودِ شهید و موقعیتش را به زبان خواهرش آشکار کند، راویِ خودِ زهرا باشد.

زهرا عجمیان بی‌آنکه بخواهد خودش را در قالب پرسشی اساسی روایت کرده بود:

«چرا باید به عده‌ای که میانه‌ای هم با انقلاب ندارند، آن‌قدر امکانات مالی و بها بدهند که بزرگ شوند، مشهور بشوند و بعد توان اثرگذاری بر جامعه و مردم را پیدا کنند؛ اما ما باید شهید شویم تا شناخته شویم؟!»