بچه ها رو اربعین پیاده روی ببریم یا نه؟

اول اینکه بدونیم قطعاً سفر اربعین سفر سختی هست. سفری سرشار از شیرینی شگفتی، رشد معنوی اما دشوار چند روز پیاده روی، شلوغی، کم خوابی و حتی شاید مریض شدن در پی داشته باشه تجربه این سفر حتی برای افرادی که بدون خانواده و بچه کوچک هم میرن تجربه آسونی نیست و کاملاً واضحه که همراهی فرزندان شرایط رو متفاوت تر میکنه البته طبیعیه بخشی از اینها با برنامه ریزی و آگاهی از مشکلات پیاده روی میتونه کم بشه اما به هر حال سفر ساده و بدون مشکلی نیست حتما نیاز به صبر صبر و صبر داره.

باید بدونیم پیاده روی با خانواده اصلاً کار عجیب و غیر معقولی نیست و این جمله که اربعین جای زن و بچه کوچک نیست حرف درستی نمیتونه باشه هر سال کلی خانواده به این سفر میرن و صحبت کردن با اون ها کمک میکنه که تصویر سختی که توی ذهنمون داریم ساده تر بشه. ضمن اینکه حتما در طول سفر و با مشاهده خانواده های متعدد عراقی و ایرانی این موضوع برامون عینی تر میشه

حتی شاید براتون جالب باشه بسیاری از افرادی که؛ هم تجربه سفر مجردی و هم تجربه سفر با خانواده و بچه کوچک رو دارن در عین اینکه اذعان میکنن سفر خانوادگی برنامه ریزی متفاوت تر و زحمت بیشتری داره اما باز هم ترجیح شون اینه که با خانواده برن پیاده روی اربعین چون باورشون اینه که حظ و بهره معنوی سفر خانوادگی خیلی بیشتر از سفر مجردیه و بعید نیست که حضور با خانواده همراه با سختیهایی که داره اجر بیشتری برای فرد داشته باشه و فهم بالاتری از سختی کاروان اهل بیت هم ایجاد کنه .

خادمی زائرین کوچک سیدالشهدا

خیلی مهمه که بدونیم میزبان این سفر ابا عبدالله هستند. پس جنس سفرش قاعدتاً با سفرهای دیگه فرق میکنه همینجا صبر کنید ادامه متن رو نخونید و یک دقیقه به این موضوع فکر کنید.

با همین نگرش باید فکر کنیم که ما میخوایم خادم زائرهای کوچک سیدالشهدا .باشیم. همین که اینطور فکر کنیم بخش بزرگی از مشکلات در ذهنمون کوچک میشن و رنگ و بوی دیگه ای می گیرن.

 به صورت کلی فعالیتهای جمعی مثل حضور در هیئت مسجد راهپیمایی زیارت حرمهای ائمه …. خیرات بزرگتری رو با خودشون به همراه دارن پیاده روی اربعین هم یک توسل دسته جمعی هست. یک سفر خاص که فرصت ها و ظرفیت های بسیار بزرگی برای تربیت در دلش نهفته است.

ما در طول این سفر کارهایی رو انجام میدیم که در باقی ایام سال هم بیشتر اونها از سمت ما دیده میشه پیاده روی میکنیم، غذا میخوریم استراحت میکنیم بازی میکنیم، کفش مون رو واکس میزنیم دوش میگیریم .

اما به نظرتون توی اربعین تفاوتش چیه ؟

همه این کارها رو داریم در یک مسیر و جهت خیر انجام میدیم و این موضوع از سوی تمامی موکب داران همسفران و…. درک شده و به صورت عینی این رو به چشم ما میارن.

یعنی اگر بخوایم در مورد ارزش و شأن و جایگاه سیدالشهدا و زائرینش یک سال هم منبر بریم نمیتونیم اینطور که در سفر اربعین قابل مشاهده است این رو به جان بچه ها بنشونیم.

ما داریم همون کارهای عادی رو انجام میدیم اما در یک بستر سالم در مسیر و جهت خیر … و اینجاست که داستان قدری فرق میکنه اینجاست که نیاز به هیچ توضیحی ،نیست مشاهده و تجربهی خود بچه ها راه پر پیچ و خم انتقال ارزشها رو هموار میکنه.

یه نکته هم خیلی مهمه که این سفر سرشار از کشف برای بچه هاست. حتی برای ما آدم بزرگ ها در هر بار پیاده روی کلی نکته آموختنی و صحنه های کم نظیر وجود داره که تا مدت ها ذهن مون درگیرش هست طبیعیه که این موارد برای بچه ها بیشتر باشه.

پیاده روی اربعین موضوعی هست که حتماً باید در موردش همه اعضای خانواده به توافق نسبی برسند یعنی حتماً پدر، مادر و بچه ها – اگر سنشون به مشورت گرفتن رسیده – در موردش صحبت کنن و تا جای ممکن شرایط رو طوری بچینیم که سفر زیارتی بهتری رو تجربه کنیم.

نویسنده:حمید کثیری